25th Jan 2025
Bir zamanlar, küçük Zeynep adında sevimli bir kız çocuğu varmış. Zeynep'in en sevdiği giysisi, annesinin ona ördüğü kırmızı başlıklı ceketmiş. Zeynep, annesine, "Anne, benim ceketim çok güzel!" demiş. Annesi gülümseyerek, "Evet tatlım, sen de çok güzelsin!" demiş. Bir gün, Zeynep'in annesi ona bir sepet hazırlamış ve "Bunu büyükannene götür, Zeynep," demiş. Sepetin içinde nefis kekler ve bal dolu bir kavanoz varmış.
Yolda giderken, Zeynep rengârenk çiçekler, cıvıl cıvıl kuşlar ve sevimli tavşanlarla karşılaşmış. Zeynep, "Ne güzel bir orman! Oynamalıyım!" demiş. Ancak, aniden karşısına kurnaz bir kurt çıkmış. Kurt, "Merhaba küçük kız, nereye gidiyorsun?" demiş. Zeynep, "Büyükanneme gidiyorum!" demiş. Kurt, onun büyükannesinin evini öğrenmek istemiş. Zeynep, bu güzel ormanda bir tehlike olmadığını düşündüğü için kurtla konuşmayı sürdürmüş. Ancak kurt ondan önce büyükannenin evine varmış ve orada sahtekarlık yapmaya başlamış!
Zeynep, büyükannesinin evine yaklaştığında, kapının açık olduğunu gördü. İçeri girdiğinde, büyükannesinin yatağında yatan birinin olduğunu fark etti. Ancak bu kişi, büyükannesine hiç benzemiyordu! Zeynep, "Büyükannemi hiç böyle görmemiştim," diye düşündü. Fakat yakından bakınca, gözlerinin aslında bir kurda ait olduğunu fark etti! "Büyükannem sen misin?" diye sordu Zeynep biraz korkarak.
Kurt, Zeynep'e doğru eğilip, "Evet, küçük Zeynep, benim! Ancak bu kadar sevgi dolu bir torun için biraz değiştim!" dedi ve sahte bir gülümseme takındı. Zeynep, kurdun aslında büyükannesi olmadığını anladı. Hemen akıllıca düşündü ve "Büyükannem o kadar lezzetli kekler yaptı ki, seninle paylaşmak isterim!" dedi. Kurt, lezzetli keki düşününce açgözlü bir şekilde Zeynep'in elindeki sepeti almaya yeltendi.
Tam o sırada, Zeynep güçlü bir düdük çalarak ormandaki kuşları ve tavşanları yardıma çağırdı. Kuşlar kanat çırparak kurdun etrafında döndü, tavşanlar ise hızlıca koşarak büyükannesi için yardım getirdi. Kurdu şaşırtan bu birlik, onun kaçmasına neden oldu. Sonunda, Zeynep büyükannesiyle mutlu bir şekilde kucaklaştı ve ormandaki arkadaşlarına teşekkür etti. Zeynep, o günden sonra arkadaşlarına güvenmenin ve yardımlaşmanın ne kadar önemli olduğunu asla unutmadı.
