17th Feb 2025
ஒரு நாளில், நான் சந்தைக்குப் போயிருந்தேன். அங்கு காமினி என்னையும் பார்த்தாள். "வணக்கம்!" அவள் சொன்னாளா. நான் மறுபடியும् "வணக்கம்!" என பதிலளித்தேன். அந்த சந்தையின் குஷிப்பறவுகள் எளிதாகப் பறந்தன, ஆனால் என் மனத்தில் ஆட்டம் ஆடி இருந்தது!
அந்த நாளிலிருந்து, மாலை நேரங்களில் நீங்கள் சோறு வாங்கும்போது அங்கு சந்திக்கும் போது, ஒரு சிறு புன்னகை மூலம் ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் எனக்கேற்ற பாடல்களை பாடாமல் இருக்க முடியாது. காமினி என்னை இப்பொழுதும் ஏமாற்றின்னா என்று நினைத்தேன், ஆனால் நான் அதை மறக்கவே இல்லை. நான் மற்றும் காமினி, அழகான இரவு, காதலும் அங்கே புடலுக்கிழ mba விரும்பினாலும் மிந்தனை கொண்டாடினோம்.
அடுத்த வாரம், சந்தையில் காமினி என்னை நிரந்தரமாக சந்தித்தாள். அவள் "இன்று நீங்க என்ன வாங்குறீங்க?" என்று கேட்டாள். நான் அவள் புன்னகைக்குள் மறைந்துவிட்டேன். அவள் புன்னகையில் என் மனம் குளிர்ந்தது. அப்படி ஒரு சந்தோஷமான தோழமை நாளாக மாறியது.
அந்த சந்தையின் வழிமுறைகளை நாம் தாண்டி சென்றோம். காமினி எனக்கு தோழமையாக இருந்து, கையில் பிடித்திருக்கும் காய் கறிகளைப் பற்றி பேசினாள். அவள் வாயில் புல்லாங்குழல் போல ஒலிக்க, என் மனதில் புல்லாங்குழல் இசை கேட்கப்பட்டது. அவளின் புன்னகையில் நான் எதையும் மறந்துவிட்டேன்.
அந்த நாள் மாலையில், சந்தையை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, காமினி "நாளைக்கு மீண்டும் சந்திப்போமா?" என்று மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டாள். நான் அவளைப் பார்த்து புன்னகையுடன் "ஆமாம்" என்றேன். அடுத்த நாள் பற்றிய எதிர்பார்ப்பில், அவள் மனதில் உள்ள பாட்டோடு, நான் வீட்டிற்கு திரும்பினேன்.
