23rd Jan 2025
W pewnym magicznym lesie żyły Golemy Cielesne, których każdy miał inny kształt i kolor. "Czy możemy być jak ludzie?" zapytał jeden Golem z zielonymi oczami. Pozostałe golemy zgromadziły się wokół, by słuchać wszelkich myśli, które unosiły się w powietrzu.
Golemy chciały dowiedzieć się, co to znaczy mieć duszę i wiarę. Postanowiły wyruszyć w podróż, aby poznać ludzi. Spotkały małą dziewczynkę. "Możemy się uczyć?" zapytały. Dziewczynka się uśmiechnęła: "Oczywiście! Wierzenie i nauka czynią nas silnymi."
Dziewczynka, która miała na imię Ania, zaprosiła golemy do swojej wioski. Tam czekało na nie wiele nowych rzeczy do odkrycia. Golemy z fascynacją przyglądały się, jak ludzie spędzają czas z rodziną i przyjaciółmi, śmiejąc się i dzieląc opowieściami. "Czy to jest dusza?" zastanawiały się głośno, obserwując ciepło, które panowało wokół nich.
Ania postanowiła pokazać golemom, jak można wierzyć w coś, czego nie widać. Zaprowadziła je na wzgórze, gdzie nocne niebo było przepełnione błyszczącymi gwiazdami. "To jest wiara," powiedziała, wskazując na niebo. "Nie widzimy ich wszystkich, ale wiemy, że tam są. Tak samo jest z duszą." Golemy poczuły niezwykłe ciepło wewnętrzne, jakby każdy z nich zaczął się wypełniać czymś nowym i pięknym.
Wkrótce nadeszła pora, by golemy wróciły do lasu. Obdarowane nowym zrozumieniem, poczuły się bliższe ludziom niż kiedykolwiek wcześniej. Kiedy Ania pożegnała swoich nowych przyjaciół, każdy z golemów obiecał sobie, że zawsze będą pielęgnować to, czego się nauczyli: że dusza to nie tylko coś, co się posiada, ale też coś, co się rozwija, dzieląc się z innymi miłością i wiarą.
